Reisverslag vakantie 2001: Western Discovery |
|
11 Juli - Vliegreis naar San Francisco Gereden: 15 Mijl
Onze eerste reisdag was roerig dagje. Het begon vanochtend om 6.22 uur (MET)
al met het bustripje naar Eindhoven. We zouden de 1e bus nemen naar het station,
maar deze kwam niet opdagen. Een half uurtje later, in de volgende bus, kwamen
we de bus, die we eigenlijk wilde nemen, met pech onderweg tegen. We zeiden
toen nog lachend: 'Zou dit een voorteken zijn?". Maar goed, 30 minuten
later dan gepland zaten we toch in de trein naar Schiphol. Dit ging prima totdat
de trein vlak voor Amsterdam zuid/WTC stilstond en werd gemeld dat wegens een
ernstige brand in de Schipholtunnel de trein niet verder ging. @#$^&*#.
Volgens de omroeper zouden bussen ingezet worden. Hmm, bussen, na 3 kwartier
wachten was er nog geen bus te zien. Samen met een stel uit Eindhoven hebben
we maar een taxi 'veroverd'. Gelukkig waren we nog op tijd op Schiphol. Bij
het inchecken kregen we te horen dat DL81 20 minuten vertraging had, maar dit
was acceptabel. Zo rond 11.50 uur raasden we over de startbaan en vlogen we
de lucht.... niet in. De start werd afgebroken vanwege gerommel in het bagageruim.
Terug naar de gate met die bak. Daar werd de losliggende bagage weer vastgemaakt.
Inmiddels was het 'Time Slot' om de oceaan over te steken verstreken en moesten
we wachten op een nieuwe. Dat was ongeveer om 13.30 uur. Dat betekende dat we
de vlucht in New York JFK naar San Francisco nooit meer konden halen. Gelukkig
konden we, eenmaal in New York aangekomen, vrijwel direct instappen op een volgende
vlucht richting San Francisco.
In San Francisco aangekomen, hebben we onze auto opgehaald bij Dollar. Helaas
was het al lang donker toen we San Francisco inreden. Het was dus behoorlijk
zoeken in een stad vol met 'one way' straten. Maar uiteindelijk hebben we het
hotel toch gevonden. Om 10.30 uur (PST) lagen we lekker in bed.
12 Juli Gereden: 38 Mijl
Vanochtend hebben we eerst ontbeten in een heel vaag tentje op de hoek van Marketstreet
/ 7th street. Vervolgens zijn we gaan wandelen via Union Square erg stijl omhoog,
door Chinatown en North beach (Italiaans) naar Fishermann's wharf. Vanuit de
Municipal pier hebben we Alcatraz en de Golden Gate bridge bekeken. Toen zijn
we naar pier 39 gelopen waar de beroemde zeeleeuwen het publiek lagen te vermaken.
We zijn onze wandeling verder gegaan over the Embarcadero, richting pier 1,
waar de bay bridge goed te zien was. Vanuit Drumm street hebben we de cable
car omhoog genomen tot Powell street. Na een kijkje in het centrum van San Francisco
en het 'shopping center' besloten we de 49 mile scenic drive te gaan rijden.
Deze drive bracht ons o.a. bij Palace of fine arts, Fort Point (voet van de
Golden Gate bridge), Presidio en het Golden Gate park. 's Avonds hebben we bij
'Soma Pizza' onder in het hotel een veel te grote pizza gegeten, waar dan ook
de helft van bleef staan.
13 Juli - San Francisco naar San Simeon Gereden: 235 Mijl
Na een lekker ontbijtje in Cafe 7 (tegenover het hotel) hebben we even met het
thuisfront gebeld. Vervolgens zijn we begonnen met onze tour langs PCH1 (Pacific
Coast Highway 1). Een ontzettend mooie route langs de kust van de grote oceaan.
's Morgens was het alleen erg, heel erg, mistig. Maar gelukkig trok deze mist
in de loop van de dag een beetje weg zodat we toch nog konden genieten van het
schitterende uitzicht. Onderweg zijn we dan ook vaak gestopt om te kijken. Ook
hebben we een bezoekje gebracht aan Año Nuevo state park bij Half Moon
bay. Volgens de ranger zouden in dit park zee-olifanten tezien zijn. Dit was
alleen erg ver lopen, dus zijn we halverwege terug gegaan. De zee-olifanten
hebben we toch nog gezien, want vlak voor San Simeon lagen ze heerlijk op het
strand te zonnen. Ook waren langs Highway 1 potvissen te zien die hun fonteinen
boven het water uit lieten spuiten. Graag hadden we nog een bezoekje gebracht
aan Hearst Castle, maar dit was al gesloten toen we daar aankwamen.
14 Juli - San Simeon naar Los Angeles Gereden: 255 Mijl
Deze morgen weer vroeg vertrokken om Highway 1 weer op te gaan. Na lang rijden
kwam het zonnetje in zicht. En Santa Monica. Op Santa Monica Beach hebben we
onze korte broeken dan ook opgezocht. Ook hebben we even over de pier gelopen.
Vervolgens weer in de auto om over Santa Monica Boulevard via Beverly Hills
naar Hollywood te gaan. Bij de Walk of Fame hebben we natuurlijk even "gewalked".
Wat zitten daar veel wazige winkeltjes zeg. Ook de namen op de sterren zijn
al even vaag en onbekend.
In de heuvels konden we het Hollywood Sign al zien. Dat zie je alleen op t.v.!
Natuurlijk wilden we dichterbij voor een stoere foto. Met de auto zijn we de
heuvels ingereden, maar kwamen niet zo dichtbij als we graag hadden gewild.
En het was nog mistig ook! Jammer, maar helaas. We hebben toch maar een foto
gemaakt.
Het was inmiddels laat in de middag dus we besloten maar richting hotel te rijden.
Dat duurde nog ruim een uur!
Disneyland lag erg dichtbij dus toen we hadden ingecheckt waren we snel weer
weg. In Downtown Disney konden we even genieten van de gezellige sfeer!
Na een drukke dag was het uiteindelijk goed slapen!
15 Juli - Los Angeles Gereden: 82 Mijl
Na een gratis (!) ontbijt gingen we richting Universal Studios Hollywood. Dat
was ruim een uur rijden. Eenmaal aangekomen bij Universal Studios konden we
het park in. Daar hebben we als eerste de studio tour gedaan. Dit was een kijkje
achter de schermen bij de filmindustrie. We zagen hoe de filmmakers de kijkers
voor de gek houden. Alles is nep! We maakten ook een overstroming, een aardbeving,
een instortende brug en een aanval van Jaws en King Kong mee. Dit was echt gaaf!!
Vervolgens splitsten onze wegen, want Alexander ging Back to the Future. Maaike
mocht, als Future mama, niet mee! Ook bij Jurassic Park was dit het geval. Gelukkig
konden we veel dingen wel samen doen zoals Backdraft (een kijkje op de filmset
van special effects; HEET), the sound studio (ook special effects) en een aantal
zeer gave shows zoals Waterworld (Stuntshow met jetski's en heel veel water).
Alles bij elkaar was het en drukke, vermoeiende dag. We sloten de dag in stijl
af bij de Mac Donalds.
16 Juli - Los Angeles naar San Diego Gereden: 130 Mijl
Na het gratis (!) ontbijt in het hotel zijn we de Interstate 5 opgegaan richting
San Diego. Ruim twee uur later parkeerden we de auto bij het trolley station
op Imperial Avenue. Met deze tram zijn we richting de Mexicaanse grens gegaan.
Bij de grens aangekomen moesten we te voet verder. Mexico inkomen ging erg makkelijk;
er was totaal geen controle of zo.
Na een korte wandeling in Tijuana, langs bedelende kinderen, zijn we weer teruggegaan
naar de States. Terug werd wel gecontroleerd op paspoorten en dergelijke, maar
dit stelde weinig voor.
Het rode trammetje heeft ons vervolgens naar Seaport Village gebracht. Volgens
de reisboekjes zou dit DE toeristische trekpleister van San Diego moeten zijn.
We hebben echter nog nooit zoiets saais gezien. We zijn dus maar snel in de
auto gestapt en naar het hotel gereden. Hier hebben we de rest van de dag doorgebracht.
Lekker rustig..............in het saaie San Diego.
17 Juli - San Diego Gereden: 40 Mijl
Ons ontbijt hebben we vanochtend genuttigd in het hotel. Dit ontbijt was in
buffetvorm zodat we lekker veel spek, worst, meloen en ook nog wat brood konden
eten. Daarna zijn we naar Balboa park gereden om de San Diego Zoo te bekijken.
De Zoo heeft veel dieren, maar sommigen hebben helaas een wel heel klein verblijf.
Na de Zoo hebben we nog gezocht naar enig vertier in downtown San Diego, maar
daar was weinig te beleven. 's Avonds zijn we naar K-mart geweest, gevolgd door
een lekkere whopper bij Burger King.
18 Juli - San Diego naar Palm Springs Gereden: 160 Mijl
Vandaag zijn we om 8.00 uur (PST) vertrokken om de woestijn in te gaan. Het
werd onderweg steeds warmer en droger, vooral toen we bij Riverside het land
verder oostwaarts ingingen. Het was verbazingwekkend om te zien dat complete
groene steden, met veel sprinklers, midden in de woestijn liggen. Eenmaal in
Palm Springs was dat ook zo. Er waren veel winkels gesloten, omdat het hoogseizoen
hier juist het laagseizoen is. Toeristen komen nu niet, omdat het veel te warm
is. Aan het begin van de middag zijn we met de aerial tram, een kabelbaan, naar
de top van San Jacinto Mountain gegaan. Het bakje van de tram draait rond zodat
je de hele omgeving goed kan zien. Dit was hoog, heel heel hoog! Boven kon je
Palm Springs zien liggen in het dal. Raar zo'n groene plek midden in de woestijn.
Boven op de berg was het een stuk koeler (20º) dan in het dal (42º).
Goed uit te houden dus. Toen we weer beneden waren zijn we richting het hotel
gegaan en hebben de rest van de middag lekker geluierd. 's Avonds zijn we lekker
Mexicaans gaan eten. Da's weer eens wat anders dan hamburgers.
19 Juli - Palm Springs, via Joshua tree NP, naar Scottsdale
Gereden: 400 Mijl
Starbucks verzorgde ons ontbijt van deze morgen, een 4-tal bagels gingen mee
voor onderweg. Langs de route van vandaag lag Joshua Tree National Park, waar
we een bezoekje aan gebracht hebben. Dit park is groot en er moesten vele mijlen
gereden worden voordat de Joshua trees verschenen. Maar, we hebben ze gezien.
Vlug zijn we weer verder gegaan de I10 op richting Phoenix. Na een lekker lunch
buffet bij Sizzlers in Blythe reden we rond 14.30 uur California uit, de Colorado
over, Arizona in.
Scottsdale is een plaats waar veel 5-sterren resorts liggen. Maar mensen met
zoveel geld, dat ze zo'n resort kunnen betalen, vinden het zomers veel te warm
en blijven dus thuis. Met als gevolg dat er in Scottsdale 's zomers niets te
doen is. We zijn, na Taco Bell, weer terug gegaan naar het hotel en hebben daar
een duik genomen in het zwembad.
20 Juli - Scottsdale naar Tusayan Gereden: 288 Mijl
Na het ontbijt en het volgooien van de auto zijn we I17 richting het noorden
opgereden. In het begin reden we nog tussen de cactussen, maar langzamerhand
ging de weg omhoog en werd de vegetatie groener. Toen we de SR89A opreden, keken
we onze ogen uit. Deze weg loopt namelijk door Oak Creek Canyon. Een canyon
met geweldige rode rotsen, een mooi gezicht dus.
Na Sedona en Flagstaff zijn we naar Sunset crater gereden. Rondom deze slapende
vulkaan was het helemaal zwart van de lava. Terug gingen we weer richting Flagstaff
om, langs de hoogste berg van Arizona, Humprey Peak, richting de Grand Canyon
te gaan.
Nadat we de spullen in het hotel gebracht hadden, zijn we het park ingegaan.
Na een eertse blik in de geweldige kloof geworpen te hebben, zijn we naar Yavapai
Point gegaan voor een beter uitzicht.
Met een volle maag van een droge taaie hamburger uit Canyon village, zijn we
richting Hopi Point gegaan om dar de zonsondergang te bekijken. Natuurlijk waren
we niet de enige met dat idee.
Toen de zon eenmaal onder was en het fotorolletje weer vol, zijn we weer moe
maar voldaan richting het hotel gereden.
21 Juli - Tusayan naar Las Vegas Gereden: 300 Mijl
De dag begon al vroeg. Om 7.30 uur (MNT) gingen we al richting het park. We
moesten namelijk nog bellen, een foto maken en eten. Daarna konden we richting
Las Vegas vertrekken. Onderweg hebben we een deel van de Historic Route 66 gereden.
Daarbij kwamen we door een dorpje Seligman, dat de Route 66 sfeer probeert te
behouden voor de toeristen. Toen we bijna bij Las Vegas waren, kwamen we eerst
over de Hooverdam. Daar ligt ook de grens met Nevada. Bij het bezoekerscentrum
de dam hebben we een tour gedaan. We kregen de kans om de waterkrachtcentrale
van de dam van binnen te bekijken.
Daarna zijn we richting gokstad gereden. Toen we daar kwamen, hebben we eerst
in ons hotel een uur geslapen. Zo waren we goed uitgerust voor een avond in
de stad. Vanuit ons hotel zijn we richting de Strip gelopen. Daar hebben we
genoten van een aantal zeer gave shows op straat. Zo heeft het casino Treasure
Island een piratenshow waarbij met veel vuurwerk en ontploffingen een compleet
piratenschip gaat zinken. Daarna zijn we naar Ceasars Palace gegaan om te eten
bij Planet Hollywood.
Toen we weer buiten kwamen was het al donker. Toen kwamen de andere shows tevoorschijn.
Zo was er bij Mirage een heuse vulkanuitbarsting en bij Bellagio een gave water/muziekshow.
We hebben de rest van de avond nog veel rondgelopen en rondgekeken op de Strip
en uiteindelijk zijn we rond 23.30 uur weer richting hotel gegaan om te slaaaaaapen.
22 Juli - Las Vegas naar Bakersfield Gereden: 414 Mijl
In alle vroegte (7.00 uur PST) zijn we vertrokken. Dit zou namelijk de langste
rit van onze reis worden. Na nog een kort ritje over de Strip zijn we richting
het zuiden gegaan over de I15.
Al snel verlieten we deze weg weer om de red rock canyon in te gaan richting
Death valley. Twee uur later, na de grens met California, kwamen we aan in dit
park. De afdaling begon en al gauw kwamen de witte plakkaten zout van opgedroogde
meren en de rivier in zicht. Bij onze eerste stap buiten de auto (airconditioning)
bleek de hitte helemaal niet zo ondraagbaar te zijn als verwacht.
Een stukje verder lag Badwater, het laagste punt van het westelijk halfrond.
Badwater ligt namelijk 281 ft. onder zeeniveau en zakt nog steeds, omdat de
gebergten langs de valley uit elkaar schuiven. Na een bezoekje aan het visitors
center, dat ligt in een kunstmatig groengehouden gebied, begon het klimmen weer.
Kilometerslange bergweggetjes langs stijle wanden en diepe dlen zorgden ervoor
dat we uiteindelijk weer in de bewoonde wereld terecht kwamen.
Bij het grote 'dry lake' Owens lake in de buurt van Olancha draaiden we eindelijk
weer een snelweg op. Maar niet voor lang, want na zo'n 50 mijl gingen we weer
de bergweggetjes op, door Sequoia National Forest, richting Lake Isabella. Dit
meer gaat na een stuwdam over in een rivier, de Kern. De bergweggetjes langs
de Kern bleven we volgen tot we in Bakersfield aankwamen. Na het diner bij Taco
Bell zijn we vroeg naar bed gegaan, want we hadden 9 uur gereden.
23 Juli - Bakersfield naar Yosemite NP (Mariposa) Gereden: 276 Mijl
Nadat we vanochtend hebben gebeld met Delta airlines om onze terugvlucht te
herbevestigen, zijn we onze reis richting Yosemite NP begonnen. In St. Delano
zijn we een supermarkt ingeglipt om ons ontbijt te kopen. Via Fresno kwamen
we zo rond het middaguur aan in het park. Vervolgens was het nog ruim een uur
rijden om in de vallei te komen. Maar het was zeker de moeite waard want Yosemite
valley is prachtig. Allereerst hebben we vanuit 'Tunnelview' (een uitzichtplaats
boven in de bergen) de vallei bekeken. Later zijn we naar de Bridalveil Falls
gegaan, gevolgd door een bezoek aan het visitors center. Bij de Yosemite falls
bleek dat we in een wel erg kleine wereld leven. Want duizenden kilometers van
huis, op een smal paadje vlakbij de watervallen kwamen we Miriam van Kemenade
met haar vriend tegen. Wat een toeval! Na wat gekletst te hebben zijn we naar
Happy Isles gegaan. Het was de bedoeling dat we hier de Nevada- en Fernal falls
zouden gaan bekijken, maar dit was een aardig stukje lopen. We besloten om via
'Valley view' , waar je een prachtig uitzicht hebt op de grote rots El Captain,
naar Tuolumne Grove te rijden . Via kronkelige bergweggetjes kwamen we uiteindelijk
bij deze grove uit. We zijn toen een wandelroute gaan volgen om de Giant Sequoias
te bekijken. Maar bij de ingang van de grove bleek dat de 'Expecting mother'
te moe was om verder te gaan, dus zijn we terug gelopen naar de auto. Maar we
hebben onderweg wel enorme sequoias gezien. Het begon al een beetje donker te
worden, dus was het zaak om snel bij het hotel te komen. Dit was nl. ook weer
dik een uur rijden. Na te hebben ingechecked zijn we ons diner gaan nuttigen
bij Happy Burger. Deze burgers waren grooooot.
24 Juli - Mariposa naar San Francisco Gereden: 186 Mijl
Rond 9.00 uur (PST) zijn we begonnen aan het laatste deel van onze reis. 3 uur
later waren we al in de Bay area. In Berkeley wilden we de universiteit bekijken,
maar om op het terrein te parkeren had je een vergunning nodig. We zijn dus
maar weer doorgereden. Halverwege de Bay bridge zijn we op Treasure Island gestopt
om de skyline van San Francisco te bekijken en... wat foto's te maken.
Daarna zijn we op zoek gegaan naar ons hotel. Dit ging gelukkig wat beter dan
de eerste dag. Nadat we hadden ingechecked zijn we richting Union Square gelopen
om te winkelen. In het hotel hebben een dutje gedaan en we zijn rond 6 uur met
de Cable car naar Fishermans Wharf gegaan om te eten en te shoppen.
25 Juli - San Fransisco Gereden: 0 Mijl
We zijn de dag begonnen met een goed ontbijt in het Titanic cafe. Vervolgens
zijn we met de Cable car naar Fishermans Warf gegaan. Daar is namelijk ook het
opstappunt om naar Alcatraz te gaan.
Het was maar goed dat we de kaartjes al aan het begin van de vakantie hadden
gehaald, want je kon pas voor komende maandag (het was nu woensdag) weer kaartjes
krijgen.
De boottocht was koud! Ook het verblijf op het eiland was erg fris. Aan het
begin kregen we een film te zien over de geschiedenis van het eiland. Daarna
zijn we zelf gaan rondlopen. Het is wel bizar om te bedenken dat al die cellen
vol hebben gezeten.
Na de terugreis zijn we nog even Pier 39 ingelopen. Nu lagen er veel meer zeehonden
en zeeleeuwen dan de vorige keer dat we hier waren! Ook hebben we nog wat souveniertjes
gekocht. Vervolgens zijn we terug naar het hotel gegaan om uit te rusten. 's
Avonds hebben we bij een pizzeria op Van Ness avenue de reis in stijl afgesloten
met een pizza.

|