 |
Algemeen |
|
|
|
|
|
|
|
Wat doen we |
|
| |
|
| |
|
| |
|
Zien & Horen |
|
| |
|
| |
|
| |
|
|
En verder... |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
|
| |
| De prolongatie van de heldenstatus: |
| De Unox Nieuwjaarsduik 2003 |
|
Vroeg op dit jaar! Want als we niet op tijd waren, zouden we niet bij de eerste 7500 duikers zitten. Dus na Patrick opgepikt te hebben haalden we Leon op. Na een paar keer aanbellen bleek dat hij nog in z’n bed lag te ronken. ONBEGRIJPELIJK; Het hele jaar kan hij over niets anders praten dan over de nieuwjaarsduik en dan verslaapt hij zich op het moment supreme!
Toen hij eenmaal aangekleed was reden we richting Oirschot waar Paul en onze nieuwe held Joep al op ons stonden te wachten. Snel reden we door richting Scheveningen want we moesten immers op tijd zijn.
Op tijd waren we zeker. Al om 10.00 uur liepen we op de boulevard waar al lange rijen voor de ingangen van het strand stonden. Na even bekeken te hebben welke rij het kortste was sloten we aan op de rij bij de zuidelijke tent. Langzaam maar zeker begon het steeds harder te regenen en zakte de moed ons steeds dieper in de schoenen. Maar toen we na een uurtje wachten toch het strand op mochten waren we weer wat beter gestemd. Niet dat de regen minder was geworden, maar op een of andere manier krijg je tussen al die ‘zottekoppen’ toch het gevoel dat je per se de zee in wilt.
Om 11.57 was het zover; Een groot gedeelte van de menigte kon het geduld niet opbrengen op tot het startsein te wachten en rende de zee in. Na even twijfelen besloten we met de rest van de kuddedieren mee te rennen, ook al was het nog geen 12.00 uur. Na de noordzee-dip van nog geen minuut renden we weer terug het strand op. Brrrrrr. Op zoek naar de kraam waar Gerrit Zalm, Erica Terpstra en andere VVD’ers erwtensoep uit stonden te delen. Heerlijk soepje hoor, maar of ze er stemmen mee winnen is de vraag.
Toen we weer aangekleed waren liepen we met een heerlijk warm gevoel weer richting de parkeergarage waar wederom een ellen lange rij op ons stond te wachten. De betaalautomaten waren namelijk defect. Na een poosje wachten bereikte ons het bericht dat we gratis mochten parkeren. We waren (Hollanders als we zijn) natuurlijk dolblij. Tot we de rijen auto’s beneden in de garage zagen. Het zat helemaal vast en er was geen beweging in te krijgen. Uiteindelijk wisten we door wat loodswerk van Paul en Leon toch de garage, na 1 1/5 uur wachten, uit te komen.
|
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
