 |
Algemeen |
 |
|
 |
|
 |
Wat doen we |
 |
|
 |
|
 |
|
Zien & Horen |
 |
|
 |
|
 |
|
 |
En verder... |
 |
|
 |
|
 |
 |

|
 |
 |
|   |
| De prolongatie van de heldenstatus: |
| De Unox Nieuwjaarsduik 2002 |
|
Volslagen idioot waren we op 1 januari jl. In een nog enigszins slaperige toestand, zonder ook
maar een greintje zin in wat ging komen, vertrokken we in alle vroegte richting Scheveningen om deel te
nemen aan de nieuwjaarsduik 2002.
Onderweg viel het allemaal nog wel mee, de auto was lekker warm, en bovendien had Patrick gezorgd
voor een lekker bakje koffie. We hadden niet in de gaten hoe moeder natuur buiten de temperatuur
terug had laten lopen naar het vriespunt en bovendien een lekker scherp windje liet blazen. Totdat
Boudewijn zijn automobiel vol moest gaan tanken en we even de auto uit gingen. De wind suisde rond
onze oren en zorgde ervoor dat de gevoelstemperatuur (nog met kleren aan) tot ver onder de -20 liep.
Onze moed was ineens weer verdwenen. Zouden we dit jaar onze heldenstatus nog wel verlengen?
Maar wonder boven wonder kwam ter hoogte van Delft het zonnetje achter de wolken vandaan. Ineens werd
alles anders. Het was nog wel koud, maar de zon zorgde er toch voor dat de lichaamsdelen wat aangenamer
aanvoelde. Nadat we de auto's hadden geparkeerd zijn we naar het strand gelopen. Duizenden gekken hadden
zich hier verzameld om deel te nemen aan de duik der duiken: 'De Nieuwjaarsduik'.
Snel hebben we afscheid genomen van de vrouwtjes en zijn we de tent in gelopen om ons zowel geestelijk en fysiek
voor te gaan bereiden op de duik. Voor dat eerste was een fles champagne en wat kruidenbitter voldoende, over
de fysieke voorbereidingen waren de meningen nogal verdeeld. Wel een t-shit, geen t-shirt, schoenen aan
of geen schoenen aan. Degenen die al wat ervaring hadden in de duikelarij wisten dat schoenen een absolute
'must' zijn. Maar er zijn natuurlijk altijd 'bikkels' bij die vinden dat schoenen voor watjes zijn.
Over een ding waren we het wel eens: Geen vaseline op ons lijf!
Toen iedereen zijn voorbereidingen had getroffen zijn we als schaars geklede mannen naar buiten gelopen
voor de warming-up. 'Hossen en springen of je leven er vanaf hangt' was hierbij het motto. Barry nam dit wel
erg serieus. Hij kon niet stil blijven staan en maakte er bovendien vreemde geluidjes bij. Even dachten we dat
dit een nieuw soort tay-bo was, maar even later viel wel op dat hij geen schoenen aan had. Onze bikkel!
Eindelijk was het 12 uur. We renden als een gek richting het water, maakten een skinny-dip en renden ook weer
met een noodgang het water uit. Snel werd een fotootje gemaakt en na een kopje snert konden we ons weer lekker
aankleden.
De helden van 2002:
Barry, Boudewijn, Leon, Patrick, Paul, Richard & Alexander
Kijk ook eens op de site van Barry.

|
 |
|
 |
 |
|
|
 |
|
|
 |